درباره بچه

بچه دوست داره، من ندارم. اصلا ندارم. هیچ وقت دلم نمیخواد بچه داشته باشم. حدود 4 ماه قبل گفت؛‌ ینی هیچوقت دلت نمیخواد؟ دارم فکر میکنم اگه من یه موقعی خواستم و تو نخواستی چه خاکی باید توی سرم کنم؟ گفتم:‌ نمیدونم. میگن آدم توی یه سنی دلش میخواد. شاید یه روزی منم بخوام. خوشحال شد که احتمالش صفر صفر نیست. ولی من از این نظر گفتم احتمالش هست که آدمیزاده دیگه، احتمالش رو میده که یه روزی توی زندگیش دلش بخواد حماقت کنه. این علاقه اش به بچه چیزیه که ازش متنفرم. حتی گاهی تصور میکنم یه روزی ممکنه وسط سکس کاندوم رو دربیاره و فکر میکنم چرا الان رهاش نمیکنی که یه همچین احتمالی مطرح نباشه؟ 

میدونم فکر مسمومیه ولی آدمه دیگه. از آدمی که نصف شب برای عزیزانش که سالم خوابیدن مراسم ختم میگیره و گریه میکنه چه انتظاری میشه داشت؟